جلوه ویژه آتش در مایا

جلوه ویژه آتش در مایا. مایا 2023 + موتور رندر ردشیفت. فایل پروژه: fire vfx.mb

🔹 مرحله ۱: آماده‌سازی صحنه

صحنه‌ی جدید بساز File > New Scene
واحد اندازه‌گیری رو چک کن: Windows > Settings/Preferences > Preferences > Settings > Working Units → Linear: centimeter
سیستم شبیه‌سازی رو چک کن (برای پایداری) Windows > Bifrost Graph > Preferences مطمئن شو فضای کاری روی centimeter و gravity روی 9.8- هست.

🔹 مرحله ۲: ایجاد منبع آتش (Emitter)

آبجکتت رو انتخاب کن (مثلاً یه Plane یا یه مکعب که ازش آتش بیرون بیاد).
از منوی بالا برو به: FX > Bifrost Fluids > Create Aero Emitter این کار سه تا نود می‌سازه:
- bifrostAero1 → کانتینر اصلی شبیه‌سازی
- aero1 → دیتا / گراف افکت
- emitterProps1 → تنظیمات منبع آتش

📌 اگه هشدار “out of memory” دیدی، نگران نباش، ادامه بده فقط حجم صحنه رو زیاد نکن.

🔹 مرحله ۳: تنظیم Emitter (منبع آتش)

در Attribute Editor، تب bifrostEmitterProps1 رو باز کن:

پارامتر	مقدار پیشنهادی	توضیح
Continuous Emission	✅ روشن	پخش مداوم ذرات
Mode	Solid	حالت استاندارد انتشار
Velocity	0, 5, 0	جهت بالا (محور Y)
Temperature	3.0 تا 5.0	شدت گرمای شعله
Smoke emission rate	0.2	دود سبک
Fuel emission rate	2.0	انرژی شعله

🔹 مرحله ۴: تنظیم کانتینر (Bifrost Aero Container)

انتخاب کن bifrostAero1
در Attribute Editor → تب bifrostAeroPropertiesContainer1

پارامتر	مقدار پیشنهادی
Master Voxel Size	0.3
Gravity Magnitude	1
Time Step Adaptivity	0.1
Transport Step Adaptivity	0.3
Enable Temperature	✅
Enable Fuel	✅
Enable Density	✅

🔹 مرحله ۵: نمایش در Viewport

انتخاب کن aeroShape1
در بخش Viewport Display:

Display Voxels ✅
Display Type: Temperature
Mode: Volumetric

الان اگه Play بزنی، باید ببینی دود یا مه از سطح بیرون میاد.
(این یعنی شبیه‌سازی فعاله و کار می‌کنه.)

🔹 مرحله ۶: تنظیم Redshift Volume Material

برو به Hypershade Windows > Rendering Editors > Hypershade
بساز: Redshift > Materials > Volume Material اسمش رو بذار مثلاً rsFireMat
اون رو Assign کن به bifrostAero1MeshShape

🔹 مرحله ۷: تنظیم شیدر Redshift (rsFireMat)

در Attribute Editor برای rsFireMat:

🟠 Scatter

Scatter Coefficient = 0.05
Tint = خاکستری روشن

⚫ Absorption

Absorption Coefficient = 0.6
Tint = خاکستری تیره

🔥 Emission

Mode = Blackbody
Emission Channel = temperature
Temperature = 5000
Scale = 8
Offset = 0.8

رنگ Ramp پایینش رو تنظیم کن:

0.0 → زرد #FFFF90
0.4 → نارنجی #FF8000
1.0 → قرمز تیره #300000

🔹 مرحله ۸: فعال‌سازی Volume در Redshift

برو به:

Render Settings > Redshift > System

و مطمئن شو:

✅ Volume Grid Emission
✅ Volume Grid Scattering
فعالن.

در بعضی نسخه‌ها (اگر داری):

Redshift > Optimizations > Allow Volume Lighting ✅

🔹 مرحله ۹: افزودن نور

از منوی Redshift ایجاد کن: Redshift > Lights > Dome Light
Exposure رو بذار روی 1.0 یا کمتر (زیادش نکن که شعله محو نشه).
برای نور داخلی شعله،
در Redshift Volume Material مقدار Emission Scale = 10 کن.

🔹 مرحله ۱۰: تست رندر

از منوی بالا:

Render > Redshift RenderView

یا IPR فعال کن.

✅ الان باید دود و آتش ظاهر بشه.
اگر فقط دود دیدی → Temperature یا Fuel کم بوده.
اگر خیلی تاریکه → Emission Scale رو زیاد کن تا 20.
اگر بیش از حد روشنه → Emission Offset رو بیار پایین (مثلاً 0.4).

⚡ نکات حرفه‌ای

اگر صحنه سنگین شد، Master Voxel Size رو ببر بالا (مثلاً 0.6).
برای پایداری بیشتر قبل از Play، از: Bifrost > Compute and Cache to Disk استفاده کن.
برای خروجی سینمایی، Anti-Aliasing Samples در Redshift رو بذار 16 یا بالاتر.

🎁 تنظیمات طلایی نهایی برای Redshift Volume Shader

کپی کن برای شیدرت:

Scatter Coeff: 0.1
Absorption Coeff: 0.8
Emission Mode: Blackbody
Emission Channel: temperature
Temperature: 5200
Scale: 12
Offset: 0.75
Blackbody Ramp: yellow → orange → red → black

گزینه‌های مربوطه aeroShape

🔹 تب اول: Display (در `aeroShape1`)

این بخش مربوط به نحوه‌ی نمایش شبیه‌سازی در ویوپورت (نه رندر) هست.

🟢 Display Bounding Box

فقط قاب کانتینر آتش (باکس سبز) رو نشون می‌ده. برای درک محدوده‌ی شبیه‌سازی مفیده.

🟣 Particles

نمایش ذرات داخلی (هر voxel یا ذره‌ای که دود/آتش رو می‌سازه). خاموشش کنی یعنی داخل کانتینر خالی دیده میشه.

🟠 Voxels

نمایش شبکه‌های حجمی (volumetric grid) به جای ذرات. برای افکت دود/آتیش بهتره این روشن باشه.

🟡 Voxel Type: Volumetric

می‌گه مایا شکل افکت رو به صورت حجمی نشون بده (نه نقاط یا wireframe). این همون حالت واقع‌گرایانه‌ی دود و آتیشه.

🔹 Particle Display

برای کنترل ظاهر ذرات در Viewport (نه در رندر).

گزینه	توضیح
Particle Component	مشخص می‌کنه چه نوع داده‌ای نشون داده بشه (مثلاً density، temperature، velocity).
Type	نحوه‌ی رسم ذره: Point (نقطه‌ای) یا Sphere (کروی).
Max Particle Display Count	حداکثر تعداد ذراتی که تو viewport نمایش داده می‌شن (صرفاً برای سبک‌تر شدن صحنه).
Point Size / Sphere Radius	اندازه‌ی بصری ذرات در Viewport.
Min / Max Level	محدوده‌ی عمق یا سطح voxelها برای نمایش. اگه پایین بیاری، دود کم‌تراکم حذف میشه از دید.
Color	رنگ‌بندی فعال بشه بر اساس Channel.
Color Channel	تعیین می‌کنه رنگ بر اساس چی باشه (temperature، density، velocity…).

🔹 Color Channel Remap / Opacity Channel

کنترل رنگ و شفافیت نمایش ذرات در viewport بر اساس مقادیر فیزیکی (مثلاً دود غلیظ تیره‌تر بشه).

Opacity Channel: مثلاً اگه بذاری روی density، هر جا دود بیشتره، مات‌تر میشه.
Numeric / Vector Channel: برای نمایش کمیت‌های عددی (مثل سرعت یا دما) به‌صورت رنگی.

🔹 Voxel Display

برای دیدن شبکه‌ی حجمی (Grid) به‌صورت رنگی در viewport.

گزینه	توضیح
Voxel Component	انتخاب می‌کنی کدوم ویژگی حجم نمایش داده بشه (density، temperature، velocity…).
Filter (Trilinear)	نوع درون‌یابی داده‌ها بین voxelها. Trilinear نرم‌ترین و طبیعی‌ترینه.
Quality	کیفیت نمایش در viewport، تأثیری در رندر نداره.
Color Channel	اگه بخوای با رنگ خاصی نمایش بده، اینجا تنظیم می‌کنی.
Diagnostic Color	رنگ تستی برای دیباگ حجم‌ها.

🔹 Tile View / Display

بخش خیلی مهم برای سبک‌سازی و کنترل دیده شدن فقط قسمت‌های خاص دود/آتیش.

گزینه	توضیح
Enable	فعال بودن نمایش سطح مقطع.
Min/Max Level	فقط بخش‌هایی از حجم با سطح خاصی از دیتای voxel نمایش داده می‌شن (مثل تراکم خاص).
Focus Level / Falloff	برای محو شدن تدریجی از وسط به لبه‌ها (مثل فوکوس).

🔹 Clipping Input Mesh

اجازه میده افکت فقط در محدوده‌ی مش خاصی نمایش داده بشه.
مثلاً بگی دود فقط از داخل یه تابه خاص یا درون یه حجم دیده بشه.

🔹 Color

رنگ پایه‌ی افکت در viewport.
در رندر واقعی بی‌اثر هست ولی در ویوپورت برای شناسایی ناحیه‌ی فعال دود مفیده.

🔹 Render Stats

این بخش مربوط به چیزی‌ست که در رندر نهایی دیده می‌شود.

گزینه	توضیح
Casts Shadows	آیا این افکت سایه ایجاد کنه؟
Receive Shadows	آیا سایه‌ی اجسام دیگه روی اون بیفته؟
Motion Blur	در هنگام حرکت، تاری حرکت داشته باشه یا نه.
Primary Visibility	اگر خاموشش کنی، در رندر دیده نمی‌شه (اما هنوز می‌تونه سایه بده یا بازتاب داشته باشه).
Visible in Reflections	آیا در بازتاب‌ها (مثلاً آینه یا فلز) دیده بشه.
Visible in Refractions	آیا در شکست نور (مثل شیشه یا آب) دیده بشه.

🧠 جمع‌بندی مفهومی:

بخش‌های Display / Particle / Voxel برای دیدن و دیباگ در Viewport هستن.
بخش Render Stats برای کنترل دیده شدن در رندر واقعیه.
اگه چیزی در رندر نمی‌بینی ولی در viewport هست، معمولاً مشکل از Render Stats یا Shader‌ته.

🔹 بخش Render

کنترل می‌کنه شبیه‌سازی در خروجی چطور نمایش داده بشه.

گزینه	توضیح
Render As	حالت نمایش خروجی: • Surface → مثل مایع یا دود واقعی با سطح نرم. • Points → فقط ذرات. • Voxels → شبکه حجمی (برای آتش و دود).
Velocity Scale	شدت حرکت در رندر (برای motion blur). هر چی بالاتر، کشیدگی حرکتی بیشتر.
Space Scale	مقیاس فضا برای فشرده یا گسترده کردن شبیه‌سازی.
Export Channels	انتخاب اینکه چه داده‌هایی (مثل temperature یا vorticity) برای shading فرستاده بشن. برای آتش مهمه که «temperature» و «vorticity» فعال باشن.

🔹 بخش Clipping

گزینه	توضیح
Bounding Mesh / Clip Input Mesh	اگر انتخاب کنی، فقط داخل محدوده اون مش شبیه‌سازی یا نمایش داده میشه (مثلاً دود فقط درون یه لوله).

🔹 بخش Surface Controls

تنظیم ظاهر سطح مایع/آتش پس از تبدیل از ذرات.

گزینه	توضیح
Render Component	نوع داده‌ای که برای سطح استفاده می‌کنی (Voxels یا Mesh).
Droplet Reveal Factor	مشخص می‌کنه چقدر قطرات ریز قابل دید باشن (برای پاشش یا آتش پراکنده).
Surface Radius	ضخامت سطح کلی مایع یا دود. هر چی بیشتر، سطح صاف‌تر و سنگین‌تر.
Droplet Radius	اندازه‌ی قطره‌های جداشده. برای آتش ریز و دود سبک معمولاً کمش می‌کنن.
Resolution Factor	رزولوشن سطح خروجی (هر چی بیشتر، جزییات دقیق‌تر ولی سنگین‌تر).
Hole Kill Threshold	حذف سوراخ‌های ریز توی سطح (برای صاف‌تر شدن).

🔹 بخش Processing

گزینه	توضیح
Dilate	حجم شبیه‌سازی رو کمی بزرگ‌تر می‌کنه (پف دادن دود).
Smooth	نرم کردن لبه‌ها. برای شعله‌های نرم مفیده.
Smooth Mode	نوع الگوریتم نرم‌سازی (Laplacian Flow حالت پیش‌فرض و ملایم).
Smooth Iterations	تعداد دفعاتی که نرم‌سازی تکرار بشه (بیشتر = نرم‌تر ولی کندتر).
Erode	برعکس Dilate؛ حجم رو جمع‌تر می‌کنه (برای دود غلیظ مفید).

🔹 بخش Ocean Blending

اگه صحنه‌ات مایع داره و می‌خوای با دریا یا سطح آب یکی بشه، از این استفاده میشه.
برای آتش و دود لازم نیست.

گزینه	توضیح
Enable	فعال‌سازی ادغام با اقیانوس.
Boundary Radius / Offsets	تعیین محدوده‌ی ادغام با سطح.

🔹 بخش Advanced

برای خروج داده‌های تحلیلی به نودهای دیگر یا موتورهای فیزیکی.

گزینه	توضیح
Export Laplacian / Curvature	داده‌های انحنا و صاف بودن سطح رو به شیدرها یا Bifrost Graph صادر می‌کنه. برای افکت‌های دقیق‌تر نور مفید ولی معمولاً خاموشه.

🔹 بخش Points Controls

برای کنترل نحوه‌ی نمایش یا استفاده از ذرات به‌صورت نقطه‌ای.

گزینه	توضیح
Radius	اندازه‌ی نقطه‌ها.
Modulate Radius with Channel	تغییر اندازه‌ی ذره بر اساس density یا temperature. مثلاً دود داغ → ذره بزرگ‌تر.

🔹 بخش Volume Controls

برای حجمی کردن افکت‌ها مثل دود یا آتش.

گزینه	توضیح
Smooth / Iterations	نرم‌سازی داده‌های حجمی (density, temperature). بالا ببری دود صاف‌تر ولی جزئیات کمتر میشه.

🔹 بخش Bifrost Meshing

اینجا Bifrost تصمیم می‌گیره ذرات رو چطور به سطح واقعی (Mesh) تبدیل کنه.
برای مایع و گاز هر دو کاربرد داره.

گزینه	توضیح
Enable	فعال‌سازی ساخت مش از شبیه‌سازی.
Droplet / Surface / Kernel / Resolution	مشابه بخش Surface Controls، ولی روی مش نهایی اعمال میشه.
Smoothing	نرم کردن سطح نهایی مش.
Flip Face Normals	جهت نرمال‌های سطح رو برعکس می‌کنه (در صورتی که مش از داخل دیده میشه).

🔹 بخش Channel Transfer

گزینه	توضیح
Velocity Scale (X,Y,Z)	تعیین سرعت انتقال داده‌ها بین شبکه‌های حجمی (مثل انتقال دما یا دود). برای آتش معمولاً (1,1,1) می‌مونه.

🧠 خلاصه کاربردی:

بخش Render / Surface Controls → تعیین نوع و ظاهر خروجی شبیه‌سازی.
بخش Processing / Volume Controls → نرم کردن و فشرده‌سازی.
بخش Bifrost Meshing → ساخت سطح واقعی برای رندر.
بخش Clipping / Channel Transfer → کنترل ناحیه و انتقال دیتا بین نودها.

بخش bifrostAeroContainer

🔹 bifrostContainer

اینجا فقط اسم کانتینر رو نشون می‌ده (مثل parent اصلی سیستم).
هر شبیه‌سازی Bifrost Aero حتماً یه Container داره که همه‌ی emitterها و propertyها داخل اون جمع می‌شن.

🔹 Container Attributes

این قسمت کنترل کلی فعال یا غیرفعال بودن سیستم شبیه‌سازی رو داره.

گزینه	کاربرد
Enable	روشن یا خاموش کردن شبیه‌سازی به‌صورت کامل. اگه غیرفعال باشه، صحنه اصلاً محاسبه نمی‌شه.
Evaluation Type	مشخص می‌کنه کانتینر چطور داده‌ها رو بخونه: 🟢 Simulation → حالت عادی، فریم‌به‌فریم شبیه‌سازی می‌کنه. ⚪ Playback Cache → اگه قبلاً شبیه‌سازی رو کش کردی، از کش می‌خونه تا سرعت بیشتر بشه.

🔹 Simulation Attributes

این بخش مربوط به تنظیمات شروع شبیه‌سازی و نحوه‌ی ذخیره‌سازی داده‌هاست.

گزینه	کاربرد
Scratch Cache	یه کش موقتی می‌سازه تا شبیه‌سازی سریع‌تر انجام بشه بدون ذخیره دائمی. معمولاً برای تست‌های سریع استفاده میشه.
Start Frame	فریم شروع شبیه‌سازی (مثلاً اگه ۱۰۰ بزاری، تا فریم ۹۹ چیزی دیده نمی‌شه). برای هماهنگی با تایم‌لاین مفیده.

🧠 خلاصه مفهومی:
این تب حکم «سوئیچ اصلی» سیستم شبیه‌سازی رو داره.
اگه Enable خاموش باشه یا Evaluation Type روی Cache بمونه، هر چی emitter بزاری، هیچ آتیش یا دودی تولید نمی‌شه.
همیشه وقتی تنظیمات رو تست می‌کنی، مطمئن شو:
✅ Enable روشنه
✅ Evaluation Type روی Simulation هست

بخش bifrostAeroPropertiesContainer

🔹 Container Attributes

گزینه	کاربرد
Enable	روشن/خاموش کردن اثر فیزیکی کل کانتینر (اگه خاموش باشه آتیش ثابت می‌مونه).
Evaluation Type	روی حالت `Property` باشه یعنی به‌عنوان تنظیمات فیزیکی برای شبیه‌سازی استفاده میشه (نه شبیه‌سازی مستقل).

🔹 Solver Properties

این بخش کنترل‌کننده‌ی نیروی گرانش داخل کانتینره.

گزینه	توضیح
Gravity Magnitude	قدرت گرانش (۱.۰۰۰ یعنی گرانش زمین). برای دود یا آتش سبک معمولاً ۰.۲ تا ۰.۵ استفاده میشه.
Gravity Direction (X, Y, Z)	جهت گرانش. معمولاً محور Y منفی یعنی رو به پایین (۰, -۱, ۰). اگه مثلاً بخوای دود به سمت چپ بره، Z یا X رو تغییر بده.

🔹 Resolution

کنترل دقت شبکه‌ی حجمی (Voxel Grid). هر چی ریزتر = کیفیت بالاتر ولی سرعت کمتر.

گزینه	توضیح
Master Voxel Size	اندازه‌ی هر voxel. کوچکتر → جزئیات بیشتر، اما رندر سنگین‌تر. برای آتش واقعی معمولاً بین `0.1 تا 0.25`.
Voxel Size Render Factor	نسبت وضوح رندر نسبت به شبیه‌سازی. معمولاً ۱ می‌مونه.

🔹 Adaptivity

وقتی فعال بشه، به جای رزولوشن ثابت، فقط در نواحی پرجزئیات (مثلاً شعله‌ها) رزولوشن بالا می‌ره. باعث صرفه‌جویی در زمان و رم میشه.

🔹 Transport

این قسمت کنترل نحوه‌ی حرکت دود و آتش داخل شبکه‌ی حجمی رو داره.

گزینه	توضیح
Transport Step Adaptivity	سرعت تطبیق محاسبه حرکت. بالاتر = سریع‌تر ولی ممکنه دقت کمتر بشه.
Min / Max Transport Steps	حداقل و حداکثر گام‌های زمانی برای حمل‌ونقل داده. برای شبیه‌سازی پایدار بهتره `Min=1` و `Max=1000` بمونه.
Transport Time Scale	سرعت کلی حرکت دود در فضا. اگه ۰.۵ بزاری دود کندتر حرکت می‌کنه.

🔹 Time Stepping

کنترل نحوه‌ی محاسبه‌ی زمانی برای هر فریم.

گزینه	توضیح
Time Step Adaptivity	حساسیت به تغییرات زمانی (مثلاً وقتی انفجار ناگهانی داری).
Min/Max Time Steps	حداقل و حداکثر تقسیمات زمانی در هر فریم. زیادش کنی = دقت بیشتر ولی کندتر.

🔹 Kill Volume

گزینه	توضیح
Kill Input Mesh	اگه یه مش انتخاب کنی، هر ذره‌ای که وارد اون حجم بشه حذف میشه (مثلاً برای حذف دود اضافه بیرون از محدوده).

🔹 Air

اینجا مهم‌ترین تنظیمات آتش و دود هست 👇

گزینه	توضیح
Density	چگالی هوا. عدد بیشتر = دود سنگین‌تر و کندتر. (برای آتش سبک، حدود `1.0 تا 1.3`)
Temperature	دمای شبیه‌سازی. هر چی بالاتر، آتش سریع‌تر و پرانرژی‌تر. معمولاً بین `10 تا 50`.
Smoke Threshold	آستانه‌ای که بعد از اون دود تولید بشه. بالا ببری = دود کمتر.
Smoke Dissipation	سرعت محو شدن دود در فضا. `1.0` یعنی دود خیلی سریع ناپدید میشه. پایین‌ترش کن (`0.2`) تا دود بیشتر بمونه.
Randomize Velocity	اضافه کردن آشفتگی به حرکت دود. عدد کم مثل `0.2` طبیعی‌ترش می‌کنه.
Wind Magnitude	قدرت باد. (۰ = بدون باد)
Wind X/Y/Z	جهت باد. مثلاً (۱،۰،۰) باد از چپ به راست.
Reduce Flow Noise	باعث میشه حرکت دود نرم‌تر بشه و نویز کمتری داشته باشه. برای آتش واقعی بهتره فعال باشه.

🔹 Particle Density

کنترل تعداد ذرات مورد استفاده برای ساخت حجم.

گزینه	توضیح
FLIP	برای شبیه‌سازی مایع (در Aero معمولاً دست نمی‌زنیم).
Render	میزان تراکم ذراتی که در رندر استفاده میشه. عدد بالاتر = دود غلیظ‌تر. معمولاً ۲ تا ۳ خوبه.

🔹 Caching

برای ذخیره‌سازی شبیه‌سازی روی دیسک. وقتی فعالش کنی، لازم نیست هر بار دوباره محاسبه بشه.

گزینه	توضیح
Aero Cache / Solid Cache	نوع کش (برای دود یا جسم جامد).
Compression Quality	فشرده‌سازی کش (پایین‌تر = سریع‌تر ولی فضای بیشتر).
Cache Directory / Name	مسیر ذخیره کش.

🧠 جمع‌بندی کاربردی:

بخش Air = تعیین رفتار و سبک دود و آتش.
بخش Solver & Resolution = کنترل دقت فیزیکی.
بخش Caching = سرعت پخش و رندر بهتر.

بخش emitterProps

این تب همونیه که آتش یا دود ازش منتشر میشه — یعنی “منبع انتشار” یا همون Emitter!
اینجا مشخص می‌کنی که از چه جسمی (مش) آتش بیرون بیاد، با چه دما و سرعتی، و چطور توی فضا پخش بشه.
بریم جزء‌به‌جزء خیلی ساده و مفهومی توضیحش بدیم 👇

🔹 Container Attributes

گزینه	توضیح
Enable	فعال/غیرفعال کردن انتشار از این emitter.
Evaluation Type	معمولاً روی Mesh Property باشه یعنی انتشار از سطح مدل سه‌بعدی (مثلاً یه مکعب یا کره).

🔹 Properties

گزینه	توضیح
Continuous Emission	یعنی ذرات (دود، آتش، گاز) در طول زمان به‌صورت مداوم منتشر می‌شن. اگه خاموشش کنی فقط یه بار در فریم اول تولید می‌شن. برای آتش حتماً باید روشن باشه ✅

🔹 Conversion

کنترل می‌کنه چطور از مدل سه‌بعدی، داده‌ی حجمی برای انتشار ساخته بشه.

گزینه	توضیح
Mode	حالت انتشار از سطح یا حجم جسم: • Solid → از کل حجم جسم ذره پخش میشه (برای آتش حجمی مناسب‌تره). • Shell → فقط از سطح بیرونی پخش می‌کنه (برای دود سطحی).
Thickness Units	نوع اندازه‌گیری ضخامت (مثلاً Voxel یا Scene Units).
Thickness / Voxel Scale	کنترل اندازه و تراکم محدوده‌ای که ذرات تولید می‌شن.
Velocity Scale (X, Y, Z)	جهت و شدت حرکت اولیه ذرات. مثلاً برای آتش که به بالا میره، Y=1 یا بیشتر بذار.
Enable Additional Velocity	اجازه می‌ده یه نیروی اضافه هم برای جهت‌دهی اعمال بشه (مثلاً زاویه‌دار یا گردبادی).
Additional Velocity Mult	ضریب شدت اون نیروی اضافه.
Additional Velocity (X, Y, Z)	جهت اون نیروی اضافه. مثلاً (0,1,0) یعنی از پایین به بالا.

🔹 Boundary Controls

گزینه	توضیح
Enable Boundary	می‌تونی مرز انتشار رو محدود کنی (مثلاً داخل یه باکس یا کره). برای آتش معمولاً خاموشه.
Boundary Shape / Invert	شکل مرز انتشار (Box، Sphere و …). Invert یعنی بیرون از مرز فعال باشه.

🔹 Emission → Physical Attributes

اینجا مهم‌ترین بخش برای شکل و شدت آتش یا دود هست 👇

گزینه	توضیح
Density	چگالی ماده‌ای که منتشر میشه. مقدار زیاد = آتش سنگین‌تر و غلیظ‌تر. معمولاً بین `1.0 تا 2.0`.
Temperature	دمای اولیه ذرات. عدد بالا باعث شعله‌ی قوی‌تر و سریع‌تر میشه. برای آتش معمولاً بین `300 تا 1000`. (تو تنظیماتت 800 عالیه 🔥)

🔹 Stickiness

گزینه	توضیح
Strength / Bandwidth	اگه فعال باشه، ذرات تمایل دارن به سطوح بچسبن (مثل چسب یا بخار مرطوب). برای آتش و دود معمولاً ۰ می‌مونه.

🧠 خلاصه‌ی کاربردی برای آتش طبیعی:

پارامتر	مقدار پیشنهادی
Continuous Emission	✅ فعال
Mode	Solid
Velocity Scale	(0, 1, 0) یا (0, 2, 0) برای حرکت به بالا
Additional Velocity	(0, 1, 0)
Density	1.0 تا 1.5
Temperature	600 تا 900
Stickiness	0

💡 نکته حرفه‌ای:
اگه بخوای شعله‌ات طبیعی‌تر باشه، همیشه یه مقدار Randomize Velocity در AeroProperties فعال کن (مثلاً 0.2 تا 0.3) تا شعله‌هات کمی رقصان بشن.

بخش biftoshtAeroMeshShape

این بخش bifrostAeroMeshShape، مربوط به خود شبکه‌ی سطحی (Mesh) هست که از شبیه‌سازی دود یا آتش ساخته میشه.
در واقع بعد از اینکه Bifrost ذرات (particles / voxels) رو محاسبه کرد، این تنظیمات مشخص می‌کنن چطور اون داده‌ها به سطح قابل رندر (Mesh) تبدیل بشن.

بریم به‌صورت خلاصه و مفهومی توضیح بدیم 👇

🔹 Tessellation Attributes

کنترل می‌کنه که شبکه‌ی سطحی چقدر تقسیم‌بندی و جزئیات داشته باشه.

گزینه	کاربرد
Max Triangles	حداکثر تعداد مثلث‌هایی که مش می‌تونه داشته باشه. اگه زیاد باشه → جزئیات بیشتر ولی سنگین‌تر.
Use Max Subdivisions / Max Subd	اگه فعال باشه تعداد subdivision رو به صورت دستی کنترل می‌کنی.
Use Min Screen / Min Screen	تعیین می‌کنه تا چه حد جزئیات برای نزدیکی دوربین حفظ بشه. عدد بالاتر → جزئیات کمتر (برای رندر سریع‌تر).
Use Max UV / Use Min/Max Edge Length	محدودکننده‌های اندازه لبه‌ها برای کنترل کیفیت و سرعت رندر. معمولاً پیش‌فرض خوبه.

🔹 Mesh Component Display

فقط برای نمایش در viewport هست، تأثیری در رندر نداره.

گزینه	کاربرد
Vertex Backface Culling	سطح‌هایی که پشت به دوربین هستن رو پنهان می‌کنه. برای راحت‌تر دیدن صحنه مفیده.
Display Edges / Vertices / UVs	نمایش لبه‌ها، رئوس، UV و… فقط در حالت نمایش.
Display Color Channel	نوع شیدینگ نمایشی (مثلاً Ambient + Diffuse برای نور معمولی در ویوپورت).
Material Blend / Channels (RGB)	کنترل نحوه‌ی ترکیب رنگ‌ها برای نمایش. فقط بصری هست.

🔹 Mesh Controls

تنظیمات واقعی مرتبط با UV، نرمال و کنترل توپولوژی مش.

گزینه	توضیح
Current UVSet / Color Set	مجموعه UV فعال (برای بافت‌گذاری).
Motion Vector Color Set	اینجا مهمه! در Bifrost معمولاً مقدارش روی `bifrostVelocity` باشه تا سرعت ذرات برای motion blur ذخیره بشه. ✅
Allow Topology Mod	اجازه‌ی تغییر توپولوژی حین شبیه‌سازی. معمولاً باید فعال باشه.
Vertex Normal Method	نحوه‌ی میانگین‌گیری نرمال‌ها برای نورپردازی نرم‌تر. پیش‌فرض خوبه.

🔹 Tangent Space

فقط برای جهت‌گیری بافت و نور (در bump و normal maps).

گزینه	توضیح
Right/Left Handed	جهت محور UV (اگه نقشه normal برعکس دیده شد، اینو عوض کن).
Tangent Smoothing Angle	نرم کردن زاویه‌ی برخورد سطوح (برای صاف‌تر شدن رندر).

🔹 Smooth Mesh / Subdivision Levels

برای نرم‌تر کردن سطح آتش یا مایع خروجی.

گزینه	توضیح
Smooth Mesh Preview	پیش‌نمایش سطح نرم‌شده.
Subdivision Method	روش تقسیم سطوح (OpenSubdiv یا Catmull-Clark استاندارده).
Preview / Render Levels	میزان subdivision در viewport و رندر (۲ یعنی تقسیم هر سطح به ۴ سطح کوچکتر).

🔹 OpenSubdiv Controls

کنترل کیفیت Tessellation با استفاده از GPU (OpenCL).

گزینه	توضیح
Vertex Boundary / UV Boundary Smoothing	نحوه‌ی حفظ گوشه‌ها هنگام subdivision.
Adaptive Tessellation Level	میزان خودکار بودن تقسیم سطوح بر اساس فاصله از دوربین (۷ یعنی متوسط).
OpenCL Acceleration	استفاده از GPU برای تسریع محاسبه‌ی mesh (حتماً روشن باشه ✅).

🔹 Maya Catmull-Clark Controls

مربوط به الگوریتم خاص مایا برای subdivision.

گزینه	توضیح
Boundary Rules / Continuity	کنترل نرم یا سخت بودن لبه‌ها بعد از تقسیم.
Smooth UVs	نرم کردن UVها هنگام subdivision (برای حفظ ظاهر بافت مهمه).

🧠 خلاصه مفهومی برای VFX:

اگه فقط شبیه‌سازی آتش و دود داری، این بخش بیشتر برای پیش‌نمایش و تبدیل به سطح نرم‌تر استفاده میشه.
اگه بخوای مایع واقعی یا خاکستر ضخیم بسازی، باید با این تنظیمات (به‌ویژه Tessellation و Smooth Mesh) بازی کنی.

بخش rsVolume2SG

این بخش همون Redshift Shading Group هست — یعنی جایی که متریال (shader) واقعاً به شبیه‌سازی Bifrost وصل میشه تا موقع رندر ردشیفت، دود یا آتش دیده بشه.
در واقع این بخش تعیین می‌کنه که کدوم شیدر ردشیفت (rsVolume)، برای نمایش حجم دود یا شعله استفاده بشه.

بریم مفهومی و خلاصه بررسیش کنیم 👇

🔹 Shading Group Overview

در مایا، هر متریال به یه Shading Group (SG) وصل میشه.
اینجا متریال ما rsVolume2 هست و شیدینگ‌گروپش rsVolume2SG نام داره.
ردشیفت موقع رندر از این SG می‌خونه تا بفهمه این متریال حجمی (Volumetric) چطور باید در نور و سایه دیده بشه.

🔸 Shading Group Attributes

گزینه	کاربرد
Surface material	برای متریال سطحی (مثل متال یا پلاستیک) هست، ما در آتش نیازی نداریم.
Volume material	این بخش مهمه ✅ اینجا `rsVolume2` وصل شده، یعنی متریال حجمی دود و آتش ما به درستی متصل شده.
Displacement mat.	برای جابجایی سطح استفاده میشه (در حجمی لازم نیست).

🔸 Redshift Shaders

این قسمت دقیقاً برای ردشیفته و به رندر میگه از چه نوع سایه‌زن‌هایی استفاده کنه:

گزینه	توضیح
Surface Shader	برای سطح‌های جامد (مثل فلز یا پوست) استفاده میشه. در آتش خالی می‌مونه.
Volume Shader	⚡ مهم‌ترین گزینه برای دود و آتش. اینجا `rsVolume2` باید قرار بگیره (که گذاشتی و درسته ✅).
Shadow Shader	برای کنترل نحوه‌ی عبور نور از حجم. معمولاً خالی می‌مونه چون ردشیفت خودش از Volume Shader برای سایه استفاده می‌کنه.
Photon Shader	برای GI فوتونی (در نسخه‌های جدید ردشیفت دیگه لازم نیست).
Environment Shader	اگه بخوای محیط اختصاصی برای رندر داشته باشی (مثلاً مه یا دود محیطی).
Bumpmap Shader	برای برجستگی سطح (در متریال حجمی کاربرد نداره).
Displacement Shader	برای تغییر سطح مش (غیرمرتبط با آتش و دود).

🔸 Material ID

گزینه	توضیح
Material ID	برای جدا کردن متریال‌ها در کامپوزیت یا AOVها. مثلاً اگه بخوای دود و شعله جدا بیاد. (پیش‌فرض ۰ باشه خوبه).

🧠 خلاصه کاربردی:
برای اینکه آتش و دود در رندر ردشیفت دیده بشن:

توی rsVolume2SG قسمت Volume Shader باید متریال rsVolume2 رو داشته باشی (که داری ✅).
باید بفهمه این متریال به حجم Bifrost Aero وصل شده (که تو تب bifrostAeroMeshShape دیده میشه).
و در نهایت در Render Settings > Redshift > System گزینه‌ی Volume Lighting فعال باشه 🔥

💡 اگر با وجود همه این‌ها هنوز آتش در رندر دیده نمیشه، معمولاً مشکل یکی از این سه تاست:

متریال rsVolume به shape اشتباه وصل شده (باید به bifrostAeroMeshShape وصل باشه نه container).
channel در تب Emission اشتباه انتخاب شده (باید temperature باشه).
در Render Settings، Volume Lighting یا GI برای volumes خاموشه.

متریال rsVolume

الان رسیدیم به مهم‌ترین بخش آتش در ردشیفت — یعنی متریال حجمی (rsVolume).
اینجا همون جاییه که تعیین می‌کنی چطور دود و شعله در نور، رنگ، و شدت نشون داده بشن.
بی‌نهایت مهمه برای ظاهر نهایی رندر 🔥

بریم مفهومی و خلاصه، قسمت به قسمت توضیحش بدیم 👇

🔹 Scatter (پراکندگی نور)

تعیین می‌کنه نور چقدر داخل حجم پخش بشه — برای دود یا مه مهمه.

گزینه	توضیح
Channel: `density` ✅	یعنی شدت پراکندگی نور براساس چگالی دود باشه.
Scatter Coefficient: `0.5`	هرچی بیشتر باشه، دود روشن‌تر و نرم‌تر میشه. برای آتش معمولاً بین 0.3 تا 0.7 خوبه.
Tint:	رنگ پراکندگی نور (اغلب سفید یا کمی مایل به آبی برای دود).
Gradient Bar (Ramp):	کنترل مقدار پراکندگی براساس چگالی (سمت چپ تیره‌تر، سمت راست روشن‌تر).
Anisotropy:	جهت پراکندگی نور. ۰ = پخش یکنواخت. مقادیر منفی باعث میشه نور از پشت دود بیشتر دیده بشه (برای دود سینمایی عالیه). مقدار پیشنهادی: `-0.3`.

🔹 Absorption (جذب نور)

مشخص می‌کنه نور چقدر در حجم از بین بره — هرچی بیشتر، دود تیره‌تر میشه.

گزینه	توضیح
Channel: same as scatter	یعنی جذب نور هم از چگالی دود پیروی می‌کنه.
Absorption Coefficient: `0.5`	هرچی بیشتر باشه، دود تیره‌تر. معمولاً 0.4 تا 0.8 مناسب برای آتش.
Tint:	رنگ جذب. خاکستری تیره یا کمی قهوه‌ای برای دود طبیعی‌تره.

🔹 Emission (انتشار نور / شعله)

قسمت حیاتی برای آتش 🔥

گزینه	توضیح
Channel: `temperature` ✅	یعنی شدت درخشش بر اساس دمای ذرات. دقیقاً چیزی که برای آتش لازمه.
Scale: `3.0`	شدت روشنایی شعله. برای تست، بین 2 تا 5 امتحان کن.
Mode: `Blackbody`	حالت فیزیکی واقعی — رنگ شعله بر اساس دما تغییر می‌کنه.
Temperature: `3500`	دمای پایه نور شعله. 3500 تا 4500 طبیعی‌تره (زرد تا سفید).
Offset: `0.8`	محدوده‌ی انتقال دما — مقدار بالاتر = شعله زنده‌تر و پرکنتراست‌تر.
Gradient (Ramp):	کنترل رنگ شعله. معمولاً از قرمز تا زرد تا سفید (سمت راست گرم‌تر).
Color Mode: `Multiply with ramp` ✅	یعنی ramp با دمای واقعی ترکیب میشه (حالت طبیعی‌تر).

🔹 Advanced

گزینه	توضیح
Shadow Density Scale:	تعیین شدت سایه‌ی دود. `1.0` طبیعی، کمترش کنی دود سبک‌تر میشه.

🔹 Density Remap Range

به ردشیفت میگه محدوده‌ی چگالی دود چطور به روشنایی تبدیل بشه.

گزینه	توضیح
Old Min/Max:	محدوده‌ی واقعی داده‌های دود (از 0 تا 1).
New Min/Max:	محدوده‌ای که به نمایش دربیاد. مثلاً اگه دود خیلی محو باشه، New Max رو ببری بالا تا غلیظ‌تر دیده شه.

🔹 Emission Remap Range

مشابه بالایی، ولی فقط برای شدت آتش.

گزینه	توضیح
Old Min/Max:	محدوده‌ی واقعی دما در سیمولیشن.
New Min/Max:	محدوده‌ای که در رندر دیده میشه. اگه آتش خیلی خاموشه، New Max رو 2.0 یا 3.0 بذار.

🔥 تنظیمات پیشنهادی من برای آتش طبیعی و پرانرژی:

پارامتر	مقدار پیشنهادی
Scatter Coefficient	0.4
Absorption Coefficient	0.6
Emission Scale	4.0
Temperature	4000
Offset	0.7
Anisotropy	-0.3
Shadow Density Scale	0.8
Emission Remap New Max	2.0

💡 نکته حرفه‌ای:

اگه شعله خیلی “دودآلود” دیده میشه، Absorption رو کم کن.
اگه زیادی تاریکه، Emission Scale رو بالا ببر.
و اگه رنگ‌ها خاموشن، Blackbody Temperature رو 4500–5000 بذار.

🔹 مرحله ۱: آماده‌سازی صحنه

🔹 مرحله ۲: ایجاد منبع آتش (Emitter)

🔹 مرحله ۳: تنظیم Emitter (منبع آتش)

🔹 مرحله ۴: تنظیم کانتینر (Bifrost Aero Container)

🔹 مرحله ۵: نمایش در Viewport

🔹 مرحله ۶: تنظیم Redshift Volume Material

🔹 مرحله ۷: تنظیم شیدر Redshift (rsFireMat)

🟠 Scatter

⚫ Absorption

🔥 Emission

🔹 مرحله ۸: فعال‌سازی Volume در Redshift

🔹 مرحله ۹: افزودن نور

🔹 مرحله ۱۰: تست رندر

⚡ نکات حرفه‌ای

🎁 تنظیمات طلایی نهایی برای Redshift Volume Shader

گزینه‌های مربوطه aeroShape

🔹 تب اول: Display (در aeroShape1)

🟢 Display Bounding Box

🟣 Particles

🟠 Voxels

🟡 Voxel Type: Volumetric

🔹 Particle Display

🔹 Color Channel Remap / Opacity Channel

🔹 Voxel Display

🔹 Tile View / Display

🔹 Clipping Input Mesh

🔹 Color

🔹 Render Stats

🔹 بخش Render

🔹 بخش Clipping

🔹 بخش Surface Controls

🔹 بخش Processing

🔹 بخش Ocean Blending

🔹 بخش Advanced

🔹 بخش Points Controls

🔹 بخش Volume Controls

🔹 بخش Bifrost Meshing

🔹 بخش Channel Transfer

بخش bifrostAeroContainer

🔹 bifrostContainer

🔹 Container Attributes

🔹 Simulation Attributes

بخش bifrostAeroPropertiesContainer

🔹 Container Attributes

🔹 Solver Properties

🔹 Resolution

🔹 Adaptivity

🔹 Transport

🔹 Time Stepping

🔹 Kill Volume

🔹 Air

🔹 Particle Density

🔹 Caching

بخش emitterProps

🔹 Container Attributes

🔹 Properties

🔹 Conversion

🔹 Boundary Controls

🔹 Emission → Physical Attributes

🔹 Stickiness

بخش biftoshtAeroMeshShape

🔹 Tessellation Attributes

🔹 Mesh Component Display

🔹 Mesh Controls

🔹 Tangent Space

🔹 Smooth Mesh / Subdivision Levels

🔹 OpenSubdiv Controls

🔹 Maya Catmull-Clark Controls

بخش rsVolume2SG

🔹 Shading Group Overview

🔸 Shading Group Attributes

🔸 Redshift Shaders

🔸 Material ID

متریال rsVolume

🔹 Scatter (پراکندگی نور)

🔹 Absorption (جذب نور)

🔹 Emission (انتشار نور / شعله)

🔹 Advanced

🔹 Density Remap Range

🔹 تب اول: Display (در `aeroShape1`)